اخبار > بعضي‌ها معلم همه عمرت می‏‌شوند


  چاپ        ارسال به دوست

امرالله فرهادي:

بعضي‌ها معلم همه عمرت می‏‌شوند

امرالله فرهادي به مناسبت سالگرد زادروز مرتضي مميز يادداشتي را منتشر كرد:

عمر کوتاه یا دراز آدمی (نمي‌دانم کدام درست است!)، در آمد و شد بی‏‌وقفه آدم‏‌های دیگر است؛ ریز و درشت، کوچک و بزرگ، خالی‏ و پر، دور و نزدیک، عالم، عاقل، دانا، کم‏‌دان و ... .
برخی در گذار لحظه‌‏ای فراموش مي‌شوند. بعضی هستند و نیستند. بسیاری پاک مي‌شوند و بعضی را هم تو پاک مي‌کنی.

بعضی ‌ها مي‌چسبند به پیشانی حافظه‌ات. داشتنشان هیچ فایده‏‌ای ندارد. زمان هم از پاک‌کردن آنها عاجز است. بودنشان هم هیچ ربطی به تو ندارد! نگهداری بسیاری هم گویا در ظرفیت حافظه تو نمي‌گنجد، نیامده می‏روند.
برخی را با حرمت تعریف شده‌‌ای نگه‌مي‌داری، بعضی را هم با احترام و شاید هم کمی ترس.
برخی را با مهر و دلبستگی حفظ مي‌کنی که هر وقت دلت تنگ شد گپ‌وگفتی بکنی تا دلت باز شود.

اما بعضی‌‏ها به شکل غریبی در زندگی تو ریشه مي‌دوانند. بخش بزرگی از وجود و شخصیت تو را مي‌سازند، معلم همه عمرت مي‌شوند و حضورشان همیشگی است.

در گرفتاری‌ها و بر سر دوراهی‏‌ها و بن‌بست‌های بسیار که آچمز می‌شوی، فکر مي‌کنی: اگر او بود چه مي‌کرد، چه مي‌گفت، چه شکلی مسئله را حل مي‌کرد. به این آدم تا آخر عمر نیاز داری که کمکت کند قضایا را درست‌تر و ساده‌تر ببینی تا به راه‏حلش برسی.

تکلیف نمي‌کنند اما تکلیف را روشن مي‌کنند. حجت نمي‌کنند اما حجت را تمام می‌کنند. مي‌خواهی که باشند و همیشه هم هستند.
جای این‌جور آدم‏ها همیشه به وسعت یک دنیا در زندگی‏‌ات خالی مي‌ماند اگر که بروند.
مرتضی ممیز استاد، از سال‌های دور تا همیشه برای من و بسیاری دیگر حکم چنین آدمی را دارد. تمام‌شدنی نیست. اصلا قرار نیست تمام بشود. همیشه هست. پر هیبت و تاثیرگذار و همچنان فانوس‌به‌دست.

به همان رودی مي‌ماند که ابراهیم حقیقی مي‌گوید؛ همیشه جاری است.
گرمای مهر پدرانه‌ی او را، زمانی که در غروب یک روز سخت پس از کلاس دانشگاه خسته و کوفته آمد و نشست، چای خواست و از محبت و کرامت و فضیلت مادر گفت و کمی هم گریست و من را در سوگ رفتن مادرم تسلی داد، هرگز از یاد نمي‌برم. جایش همیشه سبز است.

منبع: مجله الكترونيكي رنگ


١٢:٥٩ - 1391/09/04    /    شماره : ٣٠٥٥    /    تعداد نمایش : ٥٦٦



خروج